+0030 211 2163657
hellenicyouthparticipation@yahoo.gr

Blog

12 Mar 2019

TC «BECAUSE WE CAN!» KRAKOW, POLAND

Τον Νοέμβρη του 2018 συναντηθήκαμε άτομα από 8 διαφορετικές χώρες στην Κρακοβία, την πολιτισμική πρωτεύουσα της Πολωνίας, έτοιμοι να εργαστούμε και να μάθουμε στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα Erasmus+ “Because We Can – Creativity Techniques in working with Youth”.

 

Εμφανής ήταν από την αρχή ο ενθουσιασμός όλων, που βρισκόμασταν σε μια τόσο όμορφη και ιστορική πόλη, την οποία οι περισσότεροι από εμάς πρώτη φορά βλέπαμε. Ο ενθουσιασμός αυτός και το ευχάριστο κλίμα σίγουρα εντάθηκε όταν γνωρίσαμε τα μέλη της RAMPA, του οργανισμού υποδοχής μας, που μας υποδέχθηκαν θερμά και γεμάτοι ιδεές και σχέδια για τις ερχόμενες ημέρες.

 

Από την πρώτη κιόλας μέρα ξεκινήσαμε τα ολοήμερα εργαστήρια που θα είχαμε και τις επόμενες ημέρες στο πρόγραμμα. Αρχικά, παίξαμε κάποια παιχνίδια “ice breakers” για να χαλαρώσουμε και να γνωριστούμε μεταξύ μας, αλλά και να εξοικειωθούμε με το χώρο. Ύστερα χωριστήκαμε σε τρεις μικρότερες ομάδες, η καθεμία με τον δικό της εκπαιδευτή, οι οποίες απαρτίζονταν από άτομα από διαφορετικές χώρες μεταξύ τους και ανά δύο μέρες ανασυγκροτούνταν διαφορετικά. Στα εργαστήρια, λοιπόν, πειραματιστήκαμε με διαφόρων ειδών ασκήσεις και παιχνίδια, αναπτύσσοντας όχι μόνο τις ατομικές μας δεξιότητες και γνώσεις αλλά και την ικανότητά μας να συνεργαστούμε ως ομάδα. Οι εκπαιδευτές μάς μετέδιδαν τις εμπειρίες τους και τις συμβουλές τους για την εργασία με παιδιά και ομάδες νεολαίας, εξηγώντας πότε και πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν τεχνικές προσέγγισης νέων ατόμων, ώστε να χτίζεται σχέση εμπιστοσύνης αλλά και να νιώσουν οι νέοι την αυτοπεποίθηση να συμμετάσχουν στις δραστηριότητες κάθε περίστασης.

 

Μεγάλη έμφαση δόθηκε στην ιδέα της “ομάδας”. Γνωστό είναι πως ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον και ζει και δημιουργεί μέσα σε ομάδες. Έτσι και εμείς κληθήκαμε να δημιουργήσουμε. Την δεύτερη μέρα του προγράμματος κάθε ομάδα παρουσίασε ένα δικό της σύντομο θεατρικό. Η σύλληψη της ιδέας, η σκηνοθεσία, τα σκηνικά, η ένδυση και η υποκριτική έγιναν όλα από τα μέλη της ομάδας, ενώ το έναυσμα έδωσαν οι εκπαιδευτές με παιχνίδι δημιουργικότητας από το οποίο προέκυπταν φανταστικά σενάρια τα οποία όταν εμπλουτίστηκαν έγιναν θεατρικά “σκιτσάκια”. Η βραδιά παρουσίασης ήταν γεμάτη γέλιο και ικανοποίηση για την συνεργασία μας και την αυτοπεποίθηση που χρειάστηκε για να βγουν στο προσκήνιο όλοι μπροστά σε ανθρώπους που μόλις τότε γνωριζαν σιγά σιγά.

 

Η ικανοποιήση, όμως, πιστεύω πως κορυφώθηκε την τέταρτη βραδιά. Μετά το θεατρικό κατώρθωμα των ομάδων, αναλάβαμε μια μεγαλύτερη ακόμη πρόκληση. Με παιχνίδια, πάλι, δημιουργικοτητας, αλλά αυτή τη φορά με μεγαλύτερη εμβάθυνση και περισσότερο ίσως συμβολισμό, αναπτύξαμε στις ομάδες μας σενάριο για ταινία μικρού μήκους. Στην δοκιμασία αυτή φάνηκε πραγματικά τι μπορεί να καταφέρει μια ομάδα, που ό,τι της έλλειπε σε εμπειρία σίγουρα το συμπλήρωσε με μεράκι και κόπο. Κάθε άτομο προσέφερε τις μοναδικές του εμπειρίες, γνώσεις και δεξιότητες, και μετά από μια μέρα προετοιμασίας, ένα βράδυ “γυρίσματος” και ένα πρωί μοντάζ φτάσαμε επιτέλους στη βραδιά της παρουσίασης. Οι διοργανωτές μάς συνάντησαν σε έναν όμορφο χώρο στο κέντρο της Κρακοβίας όπου απολαύσαμε τη δική μας προσωπική κινηματογραφική πρεμιέρα, την οποία διαδέχθηκε και η δική μας απονομή βραβείων Oscar, και έπειτα ευχαριστηθήκαμε το δείπνο μας όλοι μαζί και με χαρά συζητήσαμε τα όσα είχαν επιτευχθεί.

 

Ύστερα από τις προκλήσεις (και επιτυχίες) αυτές, οι διοργανωτές μας αποφάσισαν να στρέψουν το ενδιαφέρον μας προς την ιστορία και τους μύθους της όμορφης πόλης στην οποία βρισκόμασταν. Είχαμε μια βραδιά City Game, όπου συναντηθήκαμε στο κέντρο της Κρακοβίας και χωριστήκαμε σε μικρότερες ομάδες και με έναν χάρτη και ένα αίνιγμα στο χέρι ξεκινήσαμε το “παιχνίδι του χαμένου θυσαυρού”. Ο θυσαυρός αυτός αποδείχθηκε να είναι πραγματικά ανεκτίμητος, καθώς με κάθε γρίφο που λύναμε οδηγούμασταν σε μια διαφορετική γωνιά της πόλης, όπου συναντούσαμε εφήβους, που συνεργάζονταν επίσης με τον οργανισμό υποδοχής μας, και με εμφανέστατο ενθουσιασμό και υπερηφάνεια μας διηγούνταν την ιστορία και τους θρύλους της αγαπητής τους πόλης μέσα από παιχνίδια, γρίφους και θεατρικά σκιτσάκια. Να σημειωθεί ως προς την αφοσίωση των παιδιών πως η θερμοκρασία των 0°C δεν επηρέασε καθόλου την καλή τους διάθεση, η οποία εν συνεχεία επηρέασε θετικά και εμάς. Η μαγευτική αυτή βραδιά έληξε με ένα γεύμα σε παραδοσιακή ταβέρνα, όπου συγκρίναμε μεταξύ μας τις περιπέτειες που προ λίγου ζήσαμε.

 

Όλα, δυστυχώς ή ευτυχώς έχουν ένα τέλος, και το τέλος του προγράμματος αυτού σίγουρα γέννησε πολλά συναισθήματα. Κατά τη διάρκεια των 8 ημερών του προγράμματος όλοι οι συμμετέχοντες και οι διοργανωτές καταφέραμε να γίνουμε ομάδα. Όταν περνάς τόσο πολύ χρόνο και καταβάλεις τόσον πολύ κόπο πλάι σε άλλους ανθρώπους, δεν είναι δυνατόν να μην χτίσεις κάποια σχέση. Δεθήκαμε πολύ και χαιρετηθήκαμε με υποσχέσεις και ευχές να είναι προσωρινό το “αντίο”.

 

Σίγουρα η εμπειρία αυτή μας έμαθε πως όλα τα όμορφα και σημαντικά πράγματα στη ζωή θέλουν δουλειά, αλλά ικανοποιητικό δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα αλλά και ο δρόμος προς αυτό. Από το εκπαιδευτικό αυτό πρόγραμμα προσκομίσαμε τεχνικές και μεθόδους για την δημιουργική εργασία με τη νεολαία, αλλά και εμπειρίες ζωής. Το ταξίδι αυτό για μερικούς ήταν μια πρώτη ματιά προς τον κόσμο και όλες τις ευκαιρίες που προσφέρει, ενώ για άλλους μια καλή υπενθύμιση πως πάντα αξίζει να “βγεις”, να “ασχοληθείς”, να “εξερευνήσεις”, να “προσφέρεις” και συ στον κόσμο που και εκείνος σου προσφέρει τόσα πολλά.

 

 

 

Αναγνώστη Αναστασία

Γκουζούμας Γιάννης

Παπαχρήστου Θεώνη

 

Powered by Nulled ThemesWatch kabaneriWatch Steven UniverseWatch Koutetsujou no Kabaneri