Blog

Έκτος μήνας αυτού του ταξιδιού, κι όπως γράφω στο σημειωματάριο μου για να μου το υπενθυμίζω κι αφότου ολοκληρωθεί αυτός ο κύκλος, ζω ουσιαστικές και βαθιά συγκινητικές στιγμές και γι'αυτό είμαι ευγνώμων και κάτι παραπάνω 🙂

Θα προσπαθήσω, λοιπόν, πρωτίστως να εξηγήσω όσο πιο σύντομα και απλά μπορώ που είμαι και τι κάνω, γιατί από τη δική μου οπτική έχει νόημα να γνωρίζουμε πως λειτουργούν άλλες χώρες σε διάφορα ζητήματα. Στην προκειμένη περίπτωση ο λόγος γίνεται για την εκπαίδευση και την εμπειρία μου ως μέλος της ομάδας του Ben Gabirol, μέσω της εθελοντικής μου δράσης. 

Το IES Ben Gabirol είναι ένα δημόσιο σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, στο οποίο λειτουργούν, επιπλέον, τάξεις υποδοχής για παιδιά που προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ενώ διαθέτει και κύκλους σπουδών για άτομα άνω των δεκαοκτώ ετών (κάτι αντίστοιχο των δικών μας επαγγελματικών σχολών) με προσανατολισμό στις κοινωνικές επιστήμες. Μερικές εκ των ειδικοτήτων είναι: Ισότητα των φύλων, Κοινωνική ενσωμάτωση, Φροντίδα αναπήρων. Η δήλωση ενδιαφέροντος για το συγκεκριμένο πρόγραμμα ήταν  συνειδητή και με ειλικρινή περιέργεια κι ενδιαφέρον ανυπομονούσα να δω με ποιον τρόπο υλοποιείται το πρόγραμμα σπουδών και οι δράσεις που λίγο έως πολύ στα μάτια μου, κι από την εμπειρία μου ως μαθήτρια σε δημόσιο ελληνικό σχολείο της επαρχίας, ήταν άγνωστες. Ούσα, λοιπόν, εδώ έξι μήνες, βλέπω εκπαιδευτικούς με αστείρευτη όρεξη, πραγματικό ενδιαφέρον να μοιράσουν και να λάβουν γνώση, ανθρώπους που δίνουν χώρο και ασφαλή πλαίσια στους μαθητές-σπουδαστές να εκφραστούν και να πάρουν πρωτοβουλίες, να κάνουν λάθη και να ξανακάνουν και στο τέλος της ημέρας ο καθένας να έχει κατακτήσει κάτι σπουδαίο, την αίσθηση του ανήκειν. Αυτό δεν συνεπάγεται μία τέλεια εκπαιδευτική διαδικασία ή τέλειους εκπαιδευτικούς και σπουδαστές, αυτό είναι εκ των πραγμάτων αδύνατο και δεν είχα αυτή την ψευδαίσθηση ερχόμενη εδώ. Ωστόσο, συνεπάγεται αρκετά καλούς εκπαιδευτικούς που έχουν την πρόθεση να δημιουργούν ομάδες με θεμέλια το σεβασμό και την αποδοχή και αυτό λειτουργεί. Συνεπώς, (και μην έχοντας καταφέρει να γράψω ένα σύντομο κείμενο 😅) είναι μεγάλη η χαρά μου για όσα μαθαίνω, για όσα εφαρμόζω, για τους ανθρώπους που συναναστρέφομαι. 

Να πάτε κι εσείς σε εθελοντικό πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Σώματος Αλληλεγγύης, θα σας αρέσει (δηλώνω υπεύθυνα) 😋

Extra info: Μία από τις δραστηριότητες που υλοποιήσαμε πρόσφατα σε συνεργασία με την υπεύθυνη καθηγήτρια Ισότητας αφορούσε στην σχολική ημέρα για την Ειρήνη και την εξάλειψη της Βίας (30 Ιανουαρίου), η οποία απευθυνόταν στους μαθητές της πρώτης γυμνασίου. Μέσα από ένα παιχνίδι γρίφων έπρεπε να συλλέξουν πληροφορίες για τις δεκαοκτώ γυναίκες οι οποίες έχουν βραβευτεί με το Nobel Ειρήνης. Οι σπουδάστριες του κλάδου αναπαρέστησαν τις γυναίκες αυτές, συζήτησαν με τα παιδιά τα οποία στην συνέχεια παρουσίασαν τις πληροφορίες που συνέλεξαν και μας μίλησαν για την ιστορία και τη συμβολή των γυναικών αυτών στην ανθρωπότητα. Στο τέλος γιορτάσαμε όλοι μαζί με μία συμβολική απονομή των βραβείων. 

Ελληνική κουζίνα. Στα πλαίσια της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης συζητήσαμε για την ελληνική κουλτούρα, τα ήθη και έθιμα και φυσικά το φαγητό. Οι μαθητές έφτιαξαν μπατζίνα (πίτα χωρίς φύλλο από τη Θεσσαλία) και χαλβά Φαρσάλων, ε είμαι από τα Φάρσαλα ντε, τί άλλο θα φτιάχναμε; 

Μεγάλα χαμόγελα και πολύς ενθουσιασμός, την ημέρα που η Yeimi, σπουδάστρια του κλάδου Animación Sociocultural έλαβε θετική απάντηση για να πραγματοποιήσει την πρακτική της στην Ελλάδα μέσω του Erasmus.