Blog

«Είσαι αυτό που τρως» είναι μια φράση που ακούγεται συχνά στις συζητήσεις για τη διατροφή. Θα μπορούσε όμως να ισχύει το ίδιο και για τον πλανήτη; Ένα γεγονός για το οποίο δεν γίνεται λόγος αρκετά συχνά, είναι ότι η παραγωγή τροφίμων συμβάλλει περίπου στο ένα τρίτο των εκπομπών αερίων του διοξειδίου του άνθρακα που προκαλούνται από τον άνθρωπο. Αν και πολλοί άνθρωποι δεν αισθάνονται σίγουροι για το πώς μπορούν να έχουν ουσιαστικό αντίκτυπο κατά τη διάρκεια αυτής της περιβαλλοντικής κρίσης, η αλλαγή των διατροφικών συνηθειών είναι ένα απλό αλλά ισχυρό βήμα που μπορεί να κάνει ο καθένας για να ζήσει μια πιο πράσινη ζωή. 

Σε αυτό επεισόδιο του Green is Easy, γνωρίσαμε την Έλλη Στούρνα, ενεργό μέλος της Vegan Life - μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης αφιερωμένης στην προώθηση και διάδοση του vegan τρόπου ζωής στην Ελλάδα και όχι μόνο. Από την ίδρυσή της το 2016, η Vegan Life διοργανώνει ετήσια φεστιβάλ στην Ελλάδα που εστιάζουν στον βιγκανισμό και τη βιώσιμη ζωή. Μέχρι σήμερα, έχουν ξεκινήσει 20 φεστιβάλ στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Κρήτη, ενώ το 2021 έγιναν το μεγαλύτερο φεστιβάλ vegan στην Ευρώπη, προσελκύοντας 38.000 ανθρώπους που συμμετείχαν.

Η Έλλη εξηγεί ότι αυτά τα φεστιβάλ έχουν σχεδιαστεί για να εκπαιδεύουν, να εμπνέουν και να συνδέουν τους ανθρώπους, ενώ παράλληλα προσφέρουν την ευκαιρία να απολαύσουν νόστιμο vegan φαγητό από διάφορους πάγκους. Ωστόσο, το φεστιβάλ Vegan Life ξεπερνά τον βιγκανισμό ως διατροφική επιλογή- ασχολείται επίσης με κοινωνικά ζητήματα όπως η δίκαιη εργασία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η Έλλη τονίζει ότι ο βιγκανισμός δεν είναι απλώς μια δίαιτα - είναι ένα κίνημα που έχει τις ρίζες του στις αρχές της δικαιοσύνης. Ακολουθώντας έναν vegan τρόπο ζωής σημαίνει ότι αντιτίθεται στην εκμετάλλευση των ζώων σε όλες τις μορφές, με βάση την πεποίθηση ότι τα ζώα δεν είναι αντικείμενα που χρησιμοποιούνται για ανθρώπινους σκοπούς, αλλά αισθανόμενα όντα με τη δική τους εγγενή αξία. Κατά συνέπεια, ο βιγκανισμός δεν αφορά απλώς την αποφυγή ορισμένων τροφίμων, αλλά την υιοθέτηση της ιδέας ότι τα ζώα υπάρχουν ανεξάρτητα από την ανθρώπινη ιδιοκτησία. Το φεστιβάλ αναδεικνύει αυτή τη νοοτροπία μέσα από μια ποικιλία δραστηριοτήτων, όπως ομιλίες για την υγεία, τη διατροφή και τη φιλοσοφία, καθώς και εργαστήρια για τη βιώσιμη γεωργία, την ηθική μόδα και τη δίκαιη εργασία. Με αυτόν τον τρόπο, ο βιγκανισμός παρουσιάζεται τόσο ως ατομική επιλογή τρόπου ζωής όσο και ως κάτι που αντιμετωπίζει και συνδέεται με ευρύτερα κοινωνικά ζητήματα.

Πώς όμως σχετίζεται ο βιγκανισμός με τις πράσινες πρακτικές; Γενικά, η παραγωγή τροφίμων ζωικής προέλευσης απαιτεί τη χρήση περισσότερων πόρων, όπως ενέργεια, γη και νερό, και έχει υψηλότερη εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα από ό,τι τα τρόφιμα φυτικής προέλευσης. Για το λόγο αυτό, η επιλογή ενός χορτοφαγικού τρόπου ζωής μειώνει το αποτύπωμα άνθρακα του ατόμου. Οι πράσινες πρακτικές διατροφής, ωστόσο, δεν αφορούν μόνο την αποφυγή του κρέατος και άλλων ζωικών προϊόντων. Περιλαμβάνουν επίσης τη διασφάλιση ότι τα τρόφιμα φυτικής προέλευσης -όπως τα λαχανικά, οι φακές και τα φασόλια- παράγονται με βιώσιμο τρόπο και σε τοπικό επίπεδο. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, για παράδειγμα, κάνοντας αγορές σε τοπικές λαϊκές αγορές και προετοιμάζοντας γεύματα στο σπίτι. Αυτές οι απλές, καθημερινές προσπάθειες μπορούν να έχουν απτό αντίκτυπο στις εκπομπές CO2 που σχετίζονται με τη βιομηχανία τροφίμων. Σε αντίθεση με ό,τι μπορεί να πιστεύουν κάποιοι, η υιοθέτηση βιώσιμων διατροφικών συνηθειών δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκη. Στην πραγματικότητα, συχνά συμβαίνει το αντίθετο, ή όπως το θέτει η Έλλη: «Το πιο βιώσιμο φαγητό, η πιο βιώσιμη επιλογή, είναι αυτό που έκαναν οι άνθρωποι πριν από μερικά χρόνια, όταν δεν είχαν την πολυτέλεια να φάνε κάτι άλλο».

--> Βρείτε το podcast εδώ

Το Green is easy συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης.

Χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι αποκλειστικά του/των συγγραφέα/ων και δεν αντανακλούν κατ' ανάγκη τις απόψεις και τις γνώμες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Ευρωπαϊκού Εκτελεστικού Οργανισμού Εκπαίδευσης και Πολιτισμού (EACEA). Ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε ο EACEA μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνοι γι' αυτές.