Blog

Ακόμα κι αν οι λέξεις δεν έχουν την ικανότητα να μεταφέρουν την ενέργεια, τη ζεστασιά και

ολόκληρο το συναίσθημα όλων αυτών των στιγμών που πραγματοποιήθηκαν εκεί, θα προσπαθήσουμε να βρούμε τον κατάλληλο τρόπο για να περιγράψουμε την εμπειρία που είχαμε, αυτές τις μέρες στο εκπαιδευτικό σεμινάριο, στην Σλοβακία, σε αυτή τη χώρα των θαυμάτων που ονομάζεται Lovinka. Αυτές οι στιγμές μπορεί τώρα να φαίνονται πολύ μακριά, αλλά είναι σίγουρα βαθιά χαραγμένες μέσα μας, στο υποσυνείδητό μας. Το θέμα του μαθήματος ήταν το Contact Improvisation. Γενικότερα αυτός είναι ένας τρόπος μάθησης που περιλαμβάνει λιγότερη ομιλία και περισσότερη έκφραση, λιγότερη σκέψη και περισσότερη δράση.

Η εμπειρία στο Lovinka ήταν ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα σχετικά με την εναλλακτικούς τρόπους ζωής. Ήταν για εμάς ένας τρόπος, ως ανθρώπινα όντα να μας υπενθυμίσουμε τις πραγματικές μας ανάγκες, μέσω της αληθινής μας φύσης. Για αυτό, λειτούργησε προς όφελός μας ότι ήμασταν πολύ μακριά, μακριά από μεγάλες πόλεις. Η επαφή ανάμεσα σε εμάς και τον φυσικό κόσμο, μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε πώς στις μέρες μας αναγκαζόμαστε να αποσυνδεθούμε όχι μόνο από τη φύση αλλά και από τα ίδια μας τα σώματα, από άλλους ανθρώπους, από βιολογικά τρόφιμα ή ακόμα και από τον ουρανό. Νομίζω ότι αυτό ήταν το κατάλληλο σημείο «να έρθουμε σε επαφή», όχι να είμαστε χορευτές αλλά να «χορεύουμε» κάθε μέρα την καθημερινή μας ζωή για να νιώσουμε χαρούμενοι και ελεύθεροι. 

Ένα αξιοσημείωτο κομμάτι ήταν αυτό των “οικογενειών”. Οι οικογένειες ήταν κάτι σαν κοινωνικό πείραμα που αποδείκνυε πρώτα απ’όλα ότι η κοινωνία θα έπρεπε να λειτουργεί σαν ομάδα, όπως κάνουν οι οικογένειες, χωρίς ηγεσία. Στη συνέχεια, αποδείκνυε ότι δεν υπάρχουν ειδικές εργασίες σύμφωνα με το φύλο, ειδικά όσον αφορά τις “σκληρές” δουλειές, για παράδειγμα το να κόβεις τα ξύλα ή εύκολες το να βάζεις πλυντήριο. Καθημερινά πράγματα που μας απελευθερώνουν από κοινωνικά στερεότυπα, δουλεύοντας όλοι με ισότητα και σεβόμενοι την ομαδική εργασία. 

Πριν από αυτό το training είχαμε όλοι στερεότυπα για συγκεκριμένους τύπους χορού, όπως για παράδειγμα ο σύγχρονος χορός. Σκεφτόμασταν ότι αν θέλει κάποιος να χορέψει πρέπει να είναι είτε χορευτής είτε μαθητής σε σχολή χορού. Σε αυτή την εκπάιδευση συνειδητοποιήσαμε ότι είχαμε την ευκαιρία να σταματήσουμε να υπεραναλύουμε τα πράγματα σχετικά με το τί είναι χορός και να καταλάβουμε την απλότητα που πάει τις καταστάσεις ένα βήμα παρακάτω. Καταλάβαμε ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να χορέψει όπως θέλει και αυτό είναι αποδεκτό. Επιπλέον, το να έχεις επαφή με άλλα πρόσωπα δημιουργεί μία σωματική και πνευματική επαφή, το συναίσθημα της σύνδεσης είναι μία πρόοδος την οποία πρέπει να κρατήσουμε στις ζωές μας σαν φυσική συνήθεια. 

Όσον αφορά τους οργανισμούς που διοργάνωσαν το συγκεκριμένο πρόγραμμα, παλέψαμε πολύ για να βρούμε κάτι που να πήγε στραβά. Όλοι οι υπεύθυνοι για το σεμινάριο έδειχναν σεβασμό στον καθένα ξεχωριστά και έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία η οποία θα μας έφερνε πιο κοντά στην εσωτερική μας φωνή. Το πρόγραμμα ήταν πολύ καλά οργανωμένο και άνετο. Τα παιδαγωγικά εργαλεία της μη βιωματικής μάθησης μας έκαναν ξεκάθαρο κάθε βήμα της εκπαίδευσης. Επιπλέον, η εσωτερική διεργασία σε συνδυασμό με την ομαδική δουλειά μέσα από τις στιγμές “αντανάκλασης” και την εκπαίδευση που ολοκληρώθηκε με έναν ολιστικό τρόπο διευκόλυναν την άσκηση με τις οικογένειες. Τώρα που αυτή η εκπαίδευση έφτασε στο τέλος της και γυρίσαμε πίσω στο σπίτι, νιώθουμε σαν να πρέπει να αφήσουμε μία κληρονομιά. Στην περίπτωση του Αναστάση, ο οποίος εργάζεται σε μία γυμναστική Ακαδημία για μερικά χρόνια, έχει δει πολλές μόδες προσπαθώντας να προωθήσει τον καλύτερο τρόπο για να κινείσαι, να ασκείσαι και να εξασκείς το σώμα σου. Μέσα από αυτές τις τάσεις, δημιουργείται μία σειρά από κινήσεις και μοτίβα τα οποία ο κόσμος πείθεται και ακολουθεί σαν Ευαγγέλιο. Οι άνθρωποι σε γενικές γραμμές αισθάνονται περισσότερη αυτοπεποίθηση όταν κάποιος άλλος τους καθοδηγεί αφού δεν χρειάζεται να σκέφτονται για τους εαυτούς τους. Αλλά αυτός ο τρόπος δράσεις δεν απελευθερώνει την δημιουργικότητα. Η ανθρωπότητα δεν είναι απλά ένα σύνολο, κάτι το οποίο μπορεί να τοποθετηθεί μέσα σε ένα εκμαγείο και να δημιουργηθεί ξανά και ξανά. Έχουμε συναισθήματα και την ανάγκη να είμαστε ελεύθεροι να τα εκφράσουμε. Στην επικοινωνία μέσω αυτοσχεδιασμού, λαμβάνονται υπόψιν παράγοντες που δίνουν στο άτομο χώρο, χρόνο και άπειρους τρόπους να εκφράσει την προσωπικότητά του, χωρίς να κρίνεται για κάτι. Έχοντας πει όλα αυτά, ο Αναστάσιος θα χρησιμοποιήσει αυτή την εμπειρία σαν ένα εργαλείο για τη δουλειά του, για να βοηθήσει τον κόσμο να ελέγξει τις αμφιβολίες του σχετικά με τα στερεότυπα, ειδικότερα όσον αφορά την καθημερινή ζωή και τους διασκεδαστικούς σκοπούς. 

Όσον αφορά την Ντενίζ, έχει ήδη αλλάξει κάποιες συνήθειες, κυρίως όσον αφορά τη διατροφή της. Ακόμα διατηρεί πολύ υγιεινή διατροφή, σαν εκείνη που απολαμβάναμε στην Lovinka. Έχει ήδη αρχίσει να συμμετέχει σε προγράμματα επικοινωνίας μέσω αυτοσχεδιασμού. Για εμάς, αυτό το εργαλείο είναι κάτι που μάθαμε στο συγκεκριμένο πρόγραμμα, όπου μας δόθηκε η ευκαιρία να προσθέσουμε τον χορό στις καθημερινές μας συνήθειες. Από εδώ και πέρα θα κρατήσουμε τον χορό στις ζωές μας, σαν έναν χόμπι ή σαν έναν τρόπο δούναι και λαβείν. Σε επαγγελματικό επίπεδο, μπορούμε να υποστηρίξουμε κινήσεις χορού οι οποίες περιλαμβάνουν ασκήσεις αυτοσχεδιασμού στις χώρες μας και να συμμετέχουμε σαν βοηθοί. Σε μία εβδομάδα μάθαμε πολλά πράγματα αλλά η γνώση δεν τελειώνει ποτέ, έτσι θα συνεχίσουμε μέσα από τον αυτοσχεδιασμό να εξερευνούμε τους εαυτούς και τις ικανότητές μας. Στην Αθήνα, υπάρχει μία ιδέα να ξεκινήσουμε κάποιες δωρεάν κινήσεις, σε συνεργασία με φοιτητές που έχουν προηγούμενη εμπειρία στον αυτοσχεδιασμό, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ούτως ώστε να μπορούν να παρακολουθήσουν ακόμα και άτομα με χαμηλό εισόδημα. 

Στο τέλος, έρχεται η Ηρώ και η αίσθηση της κουνημένης λεκάνης και σπονδυλικής στήλης παραμένει. Έχει ήδη μοιραστεί μαζί μας κάποιες τεχνικές αυτοσχεδιασμού τις οποίες όλοι απολαύσαμε. Ο χορός και το άγγιγμα έγιναν μία καθημερινή ρουτίνα στη ζωή της και αισθάνεται ευγνώμων για αυτό. Σε περίπτωση επαγγελματικής προσέγγισης, οικογενειακοί φίλοι οι οποίοι σχετίζονται είτε με το θέατρο είτε γενικά με ασκήσεις που έχουν ως εργαλείο το σώμα, ζητούν από την Ηρώ να πραγματοποιήσει ένα τριήμερο σεμινάριο για να συστήσει στον κόσμο την επικοινωνία μέσω αυτοσχεδιασμού. Εκείνη προετοιμάζεται για να μεταδώσει όχι μόνο τις τεχνικές αλλά και το συναίσθημα που κέρδισε από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που συμμετείχαμε όλοι μαζί. Σχετικά με μελλοντικά σχέδια, ίσως ένας επαγγελματίας του είδους να μπορούσε να ηγηθεί μίας εκπαίδευσης για να βελτιώσει την δημοφιλία του αυτοσχεδιασμού και να διεκδικήσει περισσότερους συμμετέχοντες. 

Σας ευχαριστούμε όλους που μας εμπνεύσατε, θα μοιραστούμε με όλους την εμπειρία μας!!

Αναστάσιος, Ντενίζ, Ηρώ

Κρήτη, Αθήνα, Καστοριά

10/02/2019